​Парвина Омонова​

1995 йил Тошкент шаҳрида туғилган. Журналист. Ўзбекистон Журналистика ва оммавий коммуникация университети ўқитувчиси. "Филология масалалари", "Дугоналар" журналларида муҳаррир. 2017 йил Ўзбекистон давлат жаҳон тиллари университетининг халқаро журналистика факультетини, 2019 йил шу йўналишнинг магистратура бўлимини тамомлаган. Ўзбекистон Республикаси Президентининг давлат стипендияси совриндори (2018 йил).​

Биз ҳали ҳам ахборот сиёсатида эски принциплардан воз кечмаяпмиз

Aллақачон саккизинчи бемор аниқланганда онлайн медиада асосий контент чоралар кўрилаётгани, одамлар карантинга олингани ва "ваҳима қилмаслик, ваҳима қилмаслик ва ваҳима қилмаслик..."дан иборат эди.

"Кино санъати" журнали нима учун ёпилди?

Айтишларича, журналнинг ёпилишига яна бир сабаб "халқ" ўқимаслиги экан. Бу профессионал кино танқиди халқнинг даражасига тушсин деганими? Қачонгача халқни енгил контентга: юзаки мулоҳазалар ва "юлдузлар"дан интервьюга ўч деб тасаввур қилинади?... 

"Қўқон шамоли": филмнинг ўхшаган ва ўхшамаган жиҳатлари

Оммага тарихий бадиий фильм деб таништирилаётгани учун шундай ёзяпман. Лекин мен фильмни "бадиий" деган мақомни олган деб ҳисобламайман. Тарихий бадиий фильм деганда фақат тарихий фактлар акс этган, маърифий кино тушунилмайди.